ul. Wronia 53 lok. B10, 00-874 Warszawa

Diabetologia

Cukrzyca charakteryzuje się hiperglikemią (podwyższony poziom glukozy we krwi) wynikająca z niewłaściwej produkcji lub działania insuliny (hormonu) wydzielanej przez komórki beta trzustki. Glukoza pełni podstawowe znaczenie w organizmie, ponieważ jest głównym źródłem energii. Dlatego też zaburzenia w jej przemianach mają ogólnoustrojowe następstwa. Prawidłowy poziom glukozy powinien wynosić na czczo 60–100 mg/dl.

Czynnikiem warunkującym zapadalność na cukrzycę jest czynnik genetyczny, czyli predyspozycje rodzinne, a także środowisko. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu I – pierwotna, wieku młodzieńczego, insulinozależna; typu II – wieku dojrzałego, insulinoniezależną; cukrzycę ciężarnych i inne.

Najczęstszą postacią cukrzycy jest cukrzyca typu II, polegająca na zmniejszonej wrażliwości tkanek na insulinę (insulinooporność). Ten typ cukrzycy początkowo może nie dawać żadnych objawów, a ujawnić się dopiero po kilku latach.

Objawy cukrzycy typu II (insulinoniezależnej):

  • duże pragnienie i częste oddawanie moczu (choć nie tak nasilone, jak w cukrzycy typu I)
  • chudnięcie, mimo normalnego apetytu i diety
  • nieostre widzenie
  • drażliwość, apatia
  • zmęczenie i senność
  • łatwe powstawanie siniaków i wolniejsze gojenie się ran
  • nawracające zapalenia skóry, dziąseł lub pęcherza moczowego
  • sucha swędząca skóra
  • mrowienie lub przejściowa utrata czucia w stopach,
  • u mężczyzn – zaburzenia erekcji
  • u kobiet – przewlekłe zapalenia pochwy.

Objawy cukrzycy typu I (insulinozależnej):

  • duże pragnienie i częste oddawanie moczu
  • spory apetyt i utrata wagi
  • ogólne osłabienie, senność
  • zamazane lub podwójne widzenie.

Polineuropatia cukrzycowa to najczęściej występujące powikłanie cukrzycy, a dokładniej uszkodzenia obejmujące czuciowe, ruchowe i autonomiczne włókna nerwowe osoby chorej na cukrzycę lub z nieleczonymi zaburzeniami tolerancji glukozy. Podłożem tego zjawiska, są zmiany angiopatyczne, czyli patologiczna przebudowa naczyń mikrokrążenia zaopatrującego nerwy w krew oraz czynniki metaboliczne związane z nadmiarem i nieprawidłowym przetwarzaniem glukozy. Długi czas trwania choroby powoduje wysokie ryzyko uszkodzenia nerwów w postaci demielinizacji i zaników aksonalnych nerwów.

Objawy polineuropatii cukrzycowej pojawiają się u większości diabetyków. Najczęstsze objawy to uczucie pieczenia lub mrowienia, parzenie w obrębie stóp, podudzi i rąk. Dolegliwości nasilają się w nocy, podczas stresu lub wysiłku.

Leczenie powinno być przyczynowe, polegające na wyrównaniu poziomu glukozy we krwi poprzez wdrożenie insulinoterapii.

Otyłość to inaczej nadmierne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie. Za otyłość uważa się stan, w którym tkanka tłuszczowa stanowi więcej niż 20% całkowitej masy ciała u mężczyzn oraz 25% u kobiet. Otyłości towarzyszy nadwaga, czyli nadmierna masa ciała powyżej masy optymalnej. Wyróżniamy otyłość prostą (samoistną, pokarmową), która jest spowodowana nadmierną podażą pokarmów w stosunku do zapotrzebowania energetycznego, oraz otyłość wtórną – która może występować w przebiegu wielu chorób (m.in. zespół Cushinga, zespół policystycznych jajników, niedoczynność tarczycy, niedoczynność przysadki i inne).

Otyłość pierwotna jest wynikiem współdziałania podłoża genetycznego oraz czynników środowiskowych, nieodpowiedni tryb życia, czynniki psychologiczne (stres, depresje).

Skutki otyłości:

  • choroba zwyrodnieniowa stawów,
  • bóle krzyża,
  • cukrzyca typu 2,
  • hiperlipidemia (podwyższony poziom cholesterolu i  trójglicerydów),
  • choroba wieńcowa,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • zaburzenia miesiączkowania,
  • żylaki i zakrzepica żylna,
  • obrzęki i cellulit,
  • zespół bezdechu sennego.
close
Potrzebujesz więcej informacji?
Oddzwonimy do Ciebie

Wyrażam zgodę na przetwarzanie podanych danych osobowych, które zostaną użyte przez Administratora (Medycyna Kliniczna Marzena Waszczak-Jeka) jedynie do kontaktu ze mną.
Zostaw numer
oddzwonimy!